Hij slaagde er al snel in de oppositie te onderdrukken. Ten aanzien van de joden werden discriminerende maatregelen afgekondigd. Hitler wenste ‘Lebensraum’ voor Duitsland. In het kader van deze politiek paste de terugkeer van het Saarland in 1935, de herbezetting van het gedemilitariseerde Rijnland in 1936, de ‘Anschluss’ van Oostenrijk en de bezetting van het Sudetengebied in 1938, de bezetting van Bohemen en Moravië en de teruggave van Memelland door Litauen in 1939.
De sluiting van een niet-aanvalsverdrag op 23 augustus 1939 tussen de twee aartsrivalen Duitsland en Rusland, vormde voor de Nederlandse regering aanleiding om voorzorgsmaatregelen te treffen. Dat hield onder andere in dat een deel van de zogenaamde kleine verloven werd ingetrokken. Voorlopig werden geen manschappen extra gemobiliseerd. Op 24 augustus besloot de regering tot voormobilisatie.
Ongeveer vijftigduizend grootverlofgangers werden opgeroepen. Op 28 augustus werd de algemene mobilisatie afgekondigd. De lichtingen 1924 tot en met 1939 van de land- en de zeemacht werden gemobiliseerd. Eind augustus waren ongeveer tweehonderdvijftigduizend Nederlanders onder de wapenen. Met ingang van 1 november 1939 werd voor een groot aantal gemeenten, waaronder ook Zeist, de staat van beleg afgekondigd.
Toen begin 1940 het steeds duidelijker werd dat ook ons land door Duitsland bedreigd werd, werden de buitengewoon dienstplichtigen van de lichtingen 1938 en 1939 opgeroepen. Afhankelijk van de korpsen waarbij zij waren ingedeeld, was de opkomst in werkelijke dienst bepaald tussen 1 april en 17 juni. -1- In mei 1940 bedroeg de sterkte van de strijdmacht waarschijnlijk driehonderdduizend man.
De oorlog in Europa werd uitgebreid door de bezetting van Denemarken en Noorwegen in april 1940. Nederland wenste in het oorlogsgeschil neutraal te blijven. Ondanks de Nederlandse neutraliteitspolitiek zette Duitsland op 10 mei 1940 de aanval in op Nederland. Na enkele dagen van strijd capituleerde het Nederlandse leger. Het was niet opgewassen tegen de Duitse overmacht.